Oorsprong en Geschiedenis

Daar de geschiedenis van de ontwikkeling van de Nunchaku via overlevering tot ons is gekomen, is deze op vele punten vaag en onduidelijk. Hoogstwaarschijnlijk is de nunchaku van huis uit een landbouwwerktuig. In de verschillende rijken die het verre oosten heeft gekend zijn er steeds wisselende heersers. Op het eiland Okinawa, behorend tot de Ryûkyû eilandengroep gold sinds 1470 een verbod op wapens. De heersers en de dienaren (samoerai) konden op deze manier weinig tegenstand verwachten, en het schaarse metaal wat hierdoor overbleef konden zij dan zelf gebruiken om mooiere en betere wapens van te maken. Echter door de vele machtswisselingen vielen de samoerai tussen wal en schip, en vormden dan ook onderling clans die de weerloze bevolking, veelal boeren, plunderden. De boeren deden alles om zich te verdedigen en grepen dan ook naar alles wat voorhanden was. Zo ook werden de werktuigen aangevat en al snel bleek dat sikkels, schoffels, dorsvlegels en handvatten van rijstmolens goede verdedigingsattributen waren. Het meest waarschijnlijke is dat de nunchaku het verdedigingswapen is wat voortgekomen is uit de dorsvlegel. Vanwege het feit dat er dan weer Chinese en dan weer Japanse heersers waren, ontstonden er verscheidene nunchaku`s met verschillende namen. Zo kwam het woord Nunchaku (Okinawa dialect) van het Japanse ni-setsu-kwon hetgeen letterlijk twee delen hout betekend.

De opkomst van het nunchaku in Nederland

Volgens Van Dale`s Nieuw Groot Woordenboek der Nederlanse Taal is een wapen:"Een strijdwerktuig, bestemd om iemand een letsel toe te brengen ofwel zich ermee te verdedigen". In de periode 1970 - 1974 werd West-Europs geconfronteerd met een nieuw fenomeen: de zogenaamde "vechtfilms van Bruce Lee". De legendarische kung-fu specialist hanteerde in zijn films (o.a. Fist of Fury 1973, the Way of the Dragon 1974, etc.) een fascinerend wapen: de nunchaku. Met dit wapen leek bruce Lee een overslaanbare vechtmachine. Het effect van deze films was onnavolgbaar. In veel Europese landen werden de sportscholen overspoeld met de vraag naar oosterse gevechtsporten, met name de nunchaku werd erg populair. Echter deze populariteit had ook een keerzijde. Het wapen werd niet alleen meer in de sportscholen gebruikt, maar werd ook menigmaal aangetroffen bij straatgevechten. Na een voorval in Den Haag waabij een prostituée werd vermoord, kreeg de de nunchaku al snel de naam "wurgstokjes". Een absoluut verkeerde naam aangezien de kra cht van de nunchaku ligt in het slaan en zeker niet in het wurgen. De Nunchaku was in een kwaad daglicht geplaatst!.

Het Ministerie van Justitie besloot toen in 1974 om aan de toenmalige B.B.N. (Budo Bond Nederland) een advies te vragen omtrent de maatschappelijke aanvaardbaarheid van de nunchaku. Deze organisatie adviseerde om de nunchaku toe te voegen aan de "wet tot wering van ongewenste handwapenen", immers het was meer een agressief wapen dan een defensief wapen. Het Ministerie van Justitie nam dit advies over, en tot op de dag van vandaag is de (originele ) nunchaku zoals men die kent verboden.

Het gebruik van de Nunchaku door niet budo-sporters nam al vrij snel af, toch was er een enkeling die fanatiek door bleef trainen en nam dan ook geen genoegen met het feit dat de nunchaku niet gebruikt mocht worden bij de Oosterse gevechtskunsten. In 1984, gestimuleerd door het "nunchaku de combat" van de Fransman P. Verhille, probeerde Milco Lambrecht de nunchaku te legaliseren, om met dit "wape"een zelfstandige (wedstrijd) sport te ontwikkelen. In samenwerking met Ir. Hans Peper lukte het om een nunchaku van schuimrubber te ontwikkelen met een hoop schokabsorberende eigenschappen, die dienst kon doen als sportartikel (de veiligheidnunchaku). een opening om de nunchaku in een beter daglicht te zetten was aanwezig. Door enorm veel steun en inzet van budo prominenten lukte het om een sport te ontwikkelen waarbij de nunchaku centraal stond, het nunchaku-do. Om de sport te verspreiden en in goede banen te laten lopen werd in 1987 de Stichting Nunchaku Nederland opgericht Dit alles leidde ertoe dat de sport uitgroeide tot een landelijk, erkende vechtsport. In 1990 kreeg het nunchaku-do erkenning van het toenmalig N.S.F (nu N.O.C.*N.S.F.). Het initiatief wat in 1984 was genomen leidde in 1996 zelfs tot de oprichting van de World Nunchaku Association.

Het hedendaags Nunchaku in Nederland

Het hedendaags nunchaku kent 3 onderdelen te weten de kumite ( het gevecht), het kata (spiegelgevecht), en de freestyle (vrije stijl vormen). Alle drie de onderdelen kunnen in wedstrijdvorm worden uitgeoefend. Het gevecht met de nunchaku is zodanig aangepast dat de vechters niet of nauwelijks gevaar lopen om geblesseerd te raken. In alle disciplines dragen de deelnemers het officiële nunchaku tenue (zwarte gi met geel afgezet en zwarte broek)

Kumite

De deelnemers worden op sekse en op lengte in gedeeld

Mannen:							Vrouwen:

-1.35 mtr						-1.65 mtr
	
-1.45 mtr						+1.65 mtr
	
-1.55 mtr				
	
-1.65 mtr
	
-1.75 mtr
	
-1.85 mtr
	
+1.85 mtr

    
De deelnemers zijn verplicht gebruik te maken van door de S.N.N goedgekeurde 
      officiële veiligheidnunchaku.In de lengteklasse tot en met 1.65 meter 
      wordt er gebruik gemaakt van de "junior" nunchaku met een lengte 
      van 25 centimeter. In de lengteklasse boven de 1.65 meter mag gebruik worden 
      gemaakt van zowel een "junior"als van de "senior"nunchaku 
      (lengte 36 cm).Tevens wordt er een zwarte veiligheidshelm, en door de mannelijke 
      deelnemers ook nog een "tok "gedragen De deelnemers strijden op 
      een veld van maximaal 10 x 10 meter en doen dit 2.5 minuut doorlopend. Scoren 
      kan en mag op het hoofd, vanaf de schouderlijn tot de knieën, hier 
      is het kruis wel uitgezonderd. De wedstrijd wordt gewonnen door diegene 
      die het eerst 6 punten scoort of het meest aantal punten heeft gescoord 
      na het verstrijken van de wedstrijdtijd.
    
Kata:
    
 Het onderdeel kata bestaat slechts uit één voorgeschreven 
      kata. Deze kata bevat 25 nunchaku handelingen en dient op een zogoed moglijke 
      manier te worden gepresenteerd. De winnaar is uiteindelijk diegene die de 
      hoogste waardering krijgt van een jurypanel (3,4,5,7 leden). Er kan gestreden 
      worden in 4 klassen. 
	  
Junioren (t/m 14 jaar)
 Senioren (vanaf 15 jaar)
 Dames (open klasse)
Synchroon (2 deelnemers)
    

      
Freestyle